در سال ۱۳۰۹ دیده به جهان گشود ولی حیف که خیلی زود از تعلیمات مادر محروم ماند .

خاطره پروانه در گفتگویی که با خبرگزاری مهر( شماره خبر 645359) داشته در خصوص چگونگی آشنایی خود با موسیقی چنین گفته است : با ساز و نوای مادرم موسیقی را شناختم و پس از آن آموختن در من نهادینه شد و در تمام دوران کودکی تا نوجوانی و جوانی با موسیقی همراه بودم. زمانی که ازدواج کردم و همسرم علاقه ام را به آواز دید راه را برای من هموار کرد. در همان دوران در مدرسه "بنی احمد" درس می دادم و در زمان بیکاری برای بچه ها مثنوی می خواندم. در همین بین مدیر مدرسه از من خواست تا سرود صبحگاهی برای بچه ها بخوانم من هم پذیرفتم و بعد از آن برای ضبط کار به استودیو رفتیم و از همان جا بود که با استاد صبا آشنا شدم. 

او در سال ۱۳۳۶ به طور حرفه‌ای کار خود را با ارکستر استاد صبا آغاز کرد و گفته می‌شود که نام «پروانه» از سوی استاد صبا برای وی انتخاب شده است. او که به دلیل شکستگی استخوان پا در بستر بیماری به سر می‌برد، پس از تحمل هشت ماه بیماری، در سن ۷۸ سالگی درگذشت .

از این هنرمند، تصنیف‌هایی چون «آب حیات»، «صبح شد»، «دلم شکسته»، «من سروش آسمانم»، «نیمه‌شب‌ها با دعا» بر جای مانده است.

آخرین اجرای خاطره پروانه مربوط به  شهریور ۱۳۸۶ با گروه یاران به سر پرستی بانوی هنرمند کشورمان افلیا پرتو بوده است .

خانم پرتو در مورد فقدان خاطره پروانه با خبرگذاری اسنا اینگونه گفته است  :

 « او برای من يک همکار نبود بلکه رفيق، دوست و سنگ‌صبورم بود.» 

 از صبح تا کنون در حال گريه هستم اما اين غم آنقدر بزرگ است که سبک نمی‌شوم. او برای من يک همکار نبود بلکه رفيق، دوست و سنگ‌صبورم بود. ما با هم زندگی کرده‌ بوديم و او همه کس من بود. خاطره پروانه يک‌سال بود به‌دليل شکستگی پا در بستر بيماری بود و هيچ کس در اين يک‌سال سراغی از او نگرفت و اميدوارم حالا که او از ميان ما رفت، حداقل کاری که می‌توانيم برای او انجام دهيم.

 متاسفانه درگذشت خاطره پروانه در حالی بود که افليا پرتو و گروه «ياران» به تازگی تمرينات خود را برای شرکت در بيست‌وچهارمين موسيقی فجر آغاز کرده و قرار بود خاطره پروانه در کنار اين گروه حضور داشته باشد !!!

چند کار با صدای نازنین ایشان:

برگ سبز ۲۳ با صدای خاطره پروانه

تصنیف مشکل پسند

تصنیف مولود نبی